Skip to the content
Icon of Christ

The Pauline Epistle

Ⲡ̀ϩ̀ⲙⲟⲧ ⲅⲁⲣ ⲙ̀Ⲫϯالبولس
ReadNo recording of this hymn yet.
Read
Titos esnav:meet o-wai-shomt:shashfⲦⲓⲧⲟⲥ ⲃ̅:ⲓ̅ⲁ̅-ⲅ̅:ⲍ̅
Titus 2:11-3:7
تيطس7:3-11:2
EpehmotⲠ̀ϩ̀ⲙⲟⲧ gharⲅⲁⲣ emefnotiⲙ̀Ⲫϯ pensoteerⲡⲉⲛⲤⲱⲧⲏⲣ afowonhⲁϥⲟ̀ⲩⲱ̀ⲛϩ eromiⲉ̀ⲣⲱⲙⲓ niven.ⲛⲓⲃⲉⲛ.
For the grace of God that brings salvation has appeared to all men,
لأَنَّهُ قَدْ ظَهَرَتْ نِعْمَةُ اللهِ الْمُخَلِّصَةُ لِجَمِيعِ النَّاسِ، مُعَلِّمَةً إِيَّانَا أَنْ نُنْكِرَ الْفُجُورَ وَالشَّهَوَاتِ الْعَالَمِيَّةَ،
Efti-esvoⲈϥϯⲥ̀ⲃⲱ nanⲛⲁⲛ hinaϩⲓⲛⲁ e-anjelⲉ̀ⲁ̀ⲛϫⲉⲗ timetaseveesϯⲙⲉⲧⲁⲥⲉⲃⲏⲥ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ nemⲛⲉⲙ ni-epithimiaⲛⲓⲉ̀ⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲁ enkosmikonⲛ̀ⲕⲟⲥⲙⲓⲕⲟⲛ entenonkhⲛ̀ⲧⲉⲛⲱ̀ⲛϧ khenϧⲉⲛ oumetsaveⲟ̀ⲩⲙⲉⲧⲥⲁⲃⲉ nemⲛⲉⲙ oumethmeeⲟ̀ⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ nemⲛⲉⲙ oumetevseveesⲟ̀ⲩⲙⲉⲧⲉⲩⲥⲉⲃⲏⲥ khenϧⲉⲛ pai-enehⲡⲁⲓⲉ̀ⲛⲉϩ enteⲛ̀ⲧⲉ tinou.ϯⲛⲟⲩ.
teaching us that, denying ungodliness and worldly lusts, we should live soberly, righteously, and godly in the present age,
وَنَعِيشَ بِالتَّعَقُّلِ وَالْبِرِّ وَالتَّقْوَى فِي الْعَالَمِ الْحَاضِرِ، مُنْتَظِرِينَ الرَّجَاءَ الْمُبَارَكَ وَظُهُورَ مَجْدِ اللهِ الْعَظِيمِ وَمُخَلِّصِنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ،
TengoushtⲦⲉⲛϫⲟⲩϣⲧ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ khagosϧⲁϫⲱⲥ entinaiatsⲛ̀ϯⲛⲁⲓⲁⲧⲥ enhelpisⲛ̀ϩⲉⲗⲡⲓⲥ nemⲛⲉⲙ efowonhⲫ̀ⲟ̀ⲩⲱ̀ⲛϩ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ enteⲛ̀ⲧⲉ epo-ouⲡ̀ⲱ̀ⲟ̀ⲩ emefnotiⲙ̀Ⲫϯ pinishtiⲡⲓⲛⲓϣϯ Pi-ekhristosⲠⲭ̅ⲥ̅ IeesousⲒⲏ̅ⲥ̅ pensoteer.ⲡⲉⲛⲤⲱⲧⲏⲣ.
looking for the blessed hope and glorious appearing of our great God and Savior Jesus Christ, who gave Himself for us,
الَّذِي بَذَلَ نَفْسَهُ لأَجْلِنَا، لِكَيْ يَفْدِيَنَا مِنْ كُلِّ إِثْمٍ،
FaiⲪⲁⲓ etafteeifⲉ̀ⲧⲁϥⲧⲏⲓϥ e-ehreeⲉ̀ϩ̀ⲣⲏⲓ egonⲉ̀ϫⲱⲛ shatefnahmenϣⲁⲧⲉϥⲛⲁϩⲙⲉⲛ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ haϩⲁ anomiaⲁ̀ⲛⲟⲙⲓⲁ nivenⲛⲓⲃⲉⲛ o-wohⲟⲩⲟϩ enteftouvonⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲟⲩⲃⲟⲛ nafⲛⲁϥ evla-osⲉⲩⲗⲁⲟ̀ⲥ efesmontⲉϥⲥ̀ⲙⲟⲛⲧ o-wohⲟⲩⲟϩ enrefkhohⲛ̀ⲣⲉϥⲭⲟϩ ehanehveeouiⲉ̀ϩⲁⲛϩ̀ⲃⲏⲟⲩⲓ̀ enanev.ⲉ̀ⲛⲁⲛⲉⲩ.
that He might redeem us from every lawless deed and purify for Himself His own special people, zealous for good works.
وَيُطَهِّرَ لِنَفْسِهِ شَعْباً خَاصّاً غَيُوراً فِي أَعْمَالٍ حَسَنَةٍ.
NaiⲚⲁⲓ sajiⲥⲁϫⲓ emmo-ouⲙ̀ⲙⲱⲟ̀ⲩ o-wohⲟⲩⲟϩ manomtiⲙⲁⲛⲟⲙϯ sohiⲥⲟϩⲓ enehreeⲛ̀ϩ̀ⲣⲏⲓ khenϧⲉⲛ o-ahsahniⲟ̀ⲩⲁ̀ϩⲥⲁϩⲛⲓ nivenⲛⲓⲃⲉⲛ empenethreⲙ̀ⲡⲉⲛⲑ̀ⲣⲉ ehliϩ̀ⲗⲓ amoniⲁ̀ⲙⲟⲛⲓ emmokⲙ̀ⲙⲟⲕ khenϧⲉⲛ o-emi.ⲟ̀ⲩⲉ̀ⲙⲓ.
Speak these things, exhort, and rebuke with all authority. Let no one despise you.
تَكَلَّمْ بِهَذِهِ وَعِظْ وَوَبِّخْ بِكُلِّ سُلْطَانٍ. لاَ يَسْتَهِنْ بِكَ أَحَدٌ.
Ma-efmeviⲘⲁⲫ̀ⲙⲉⲩⲓ̀ no-ouⲛⲱⲟ̀ⲩ ethrouchnego-ouⲉⲑⲣⲟⲩϭⲛⲉϫⲱⲟ̀ⲩ enni-arsheeⲛ̀ⲛⲓⲁ̀ⲣⲭⲏ nemⲛⲉⲙ ni-eksousiaⲛⲓⲉ̀ⲝⲟⲩⲥⲓⲁ evoiⲉⲩⲟ̀ⲓ enreftimatiⲛ̀ⲣⲉϥϯⲙⲁϯ enseshopiⲛ̀ⲥⲉϣⲱⲡⲓ evsevtotⲉⲩⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ehobⲉ̀ϩⲱⲃ nivenⲛⲓⲃⲉⲛ ethnanev.ⲉⲑⲛⲁⲛⲉⲩ.
Remind them to be subject to rulers and authorities, to obey, to be ready for every good work,
ذَكِّرْهُمْ أَنْ يَخْضَعُوا لِلرِّيَاسَاتِ وَالسَّلاَطِينِ وَيُطِيعُوا، وَيَكُونُوا مُسْتَعِدِّينَ لِكُلِّ عَمَلٍ صَالِحٍ،
EnsejeowaⲚ̀ⲥⲉϫⲉⲟⲩⲁ̀ e-ehliⲉ̀ϩ̀ⲗⲓ anⲁⲛ enseoiⲛ̀ⲥⲉⲟⲓ enrefemlakhⲛ̀ⲣⲉϥⲙ̀ⲗⲁϧ anⲁⲛ evoiⲉⲩⲟⲓ enepikeesⲛ̀ⲉⲡⲓⲕⲏⲥ evowonhⲉⲩⲟⲩⲱⲛϩ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ emmetremravshⲙ̀ⲙⲉⲧⲣⲉⲙⲣⲁⲩϣ nivenⲛⲓⲃⲉⲛ nemⲛⲉⲙ romiⲣⲱⲙⲓ niven.ⲛⲓⲃⲉⲛ.
to speak evil of no one, to be peaceable, gentle, showing all humility to all men.
وَلاَ يَطْعَنُوا فِي أَحَدٍ، وَيَكُونُوا غَيْرَ مُخَاصِمِينَ، حُلَمَاءَ، مُظْهِرِينَ كُلَّ وَدَاعَةٍ لِجَمِيعِ النَّاسِ.
NanoiⲚⲁⲛⲟⲓ gharⲅⲁⲣ honϩⲱⲛ peⲡⲉ enatemiⲛ̀ⲁⲧⲉ̀ⲙⲓ enouseeouⲛ̀ⲟ̀ⲩⲥⲏⲟⲩ enoiⲉⲛⲟⲓ enattimatiⲛ̀ⲁ̀ⲧϯⲙⲁϯ o-wohⲟⲩⲟϩ ensoremⲉⲛⲥⲟⲣⲉⲙ enoiⲉⲛⲟ̀ⲓ emvokⲙ̀ⲃⲱⲕ enhanepithimiaⲛ̀ϩⲁⲛⲉ̀ⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲁ nemⲛⲉⲙ hanhithoneeϩⲁⲛϩⲩⲇⲟⲛⲏ enoumeeshⲛ̀ⲟ̀ⲩⲙⲏϣ enreetiⲛ̀ⲣⲏϯ enmoshiⲉⲛⲙⲟϣⲓ khenϧⲉⲛ oukakiaⲟ̀ⲩⲕⲁⲕⲓⲁ nemⲛⲉⲙ ou-efthonosⲟ̀ⲩⲫ̀ⲑⲟⲛⲟⲥ enemepshaⲉⲛⲙ̀ⲡ̀ϣⲁ emmestonⲙ̀ⲙⲉⲥⲧⲱⲛ enmostiⲉⲛⲙⲟⲥϯ ennenereeⲛ̀ⲛⲉⲛⲉⲣⲏ ou.ⲟ̀ⲩ.
For we ourselves were also once foolish, disobedient, deceived, serving various lusts and pleasures, living in malice and envy, hateful and hating one another.
لأَنَّنَا كُنَّا نَحْنُ أَيْضاً قَبْلاً أَغْبِيَاءَ، غَيْرَ طَائِعِينَ، ضَالِّينَ، مُسْتَعْبَدِينَ لِشَهَوَاتٍ وَلَذَّاتٍ مُخْتَلِفَةٍ، عَائِشِينَ فِي الْخُبْثِ وَالْحَسَدِ، مَمْقُوتِينَ، مُبْغِضِينَ بَعْضُنَا بَعْضاً.
HoteϨⲟⲧⲉ theⲇⲉ etasowonhⲉ̀ⲧⲁⲥⲟ̀ⲩⲟ̀ⲛϩ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ enjeⲛ̀ϫⲉ tiϯ metekhreestosⲙⲉⲧⲭ̀ⲣⲏⲥⲧⲟⲥ nemⲛⲉⲙ timetmairomiϯⲙⲉⲧⲙⲁⲓⲣⲱⲙⲓ enteⲛ̀ⲧⲉ EfnotiⲪϯ pensoteer.ⲡⲉⲛⲤⲱⲧⲏⲣ.
But when the kindness and the love of God our Savior toward man appeared,
وَلَكِنْ حِينَ ظَهَرَ لُطْفُ مُخَلِّصِنَا اللهِ وَإِحْسَانُهُ لاَ بِأَعْمَالٍ فِي بِرٍّ عَمِلْنَاهَا نَحْنُ،
NeⲚⲉ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ khenϧⲉⲛ nenehveeouiⲛⲉⲛϩ̀ⲃⲏⲟⲩⲓ̀ anⲁⲛ etanaitouⲉⲧⲁⲛⲁ̀ⲓⲧⲟⲩ khenϧⲉⲛ oumethmeeⲟ̀ⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ allaⲁⲗⲗⲁ kataⲕⲁⲧⲁ pefnaiⲡⲉϥⲛⲁⲓ afnahmenⲁϥⲛⲁϩⲙⲉⲛ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ hitenϩⲓⲧⲉⲛ pigokemⲡⲓϫⲱⲕⲉⲙ enteⲛ̀ⲧⲉ pi-owahemmisiⲡⲓⲟ̀ⲩⲁ̀ϩⲉⲙⲙⲓⲥⲓ nemⲛⲉⲙ pi-owahemveri.ⲡⲓⲟ̀ⲩⲁ̀ϩⲉⲙⲃⲉⲣⲓ.
not by works of righteousness which we have done, but according to His mercy He saved us, through the washing of regeneration and renewing of the Holy Spirit,
بَلْ بِمُقْتَضَى رَحْمَتِهِ -خَلَّصَنَا بِغَسْلِ الْمِيلاَدِ الثَّانِي وَتَجْدِيدِ الرُّوحِ الْقُدُسِ.
FaiⲪⲁⲓ etafgoshfⲉ̀ⲧⲁϥϫⲟϣϥ e-ehreeⲉ̀ϩ̀ⲣⲏⲓ egonⲉ̀ϫⲱⲛ khenϧⲉⲛ oumetrama-oⲟ̀ⲩⲙⲉⲧⲣⲁⲙⲁⲟ̀ evolⲉ̀ⲃⲟⲗ hitenϩⲓⲧⲉⲛ IeesousⲒⲏ̅ⲥ̅ Pi-ekhristosⲠⲭ̅ⲥ̅ pensoteer.ⲡⲉⲛⲤⲱⲧⲏⲣ.
whom He poured out on us abundantly through Jesus Christ our Savior,
الَّذِي سَكَبَهُ بِغِنًى عَلَيْنَا بِيَسُوعَ الْمَسِيحِ مُخَلِّصِنَا.
HinaϨⲓⲛⲁ entenmaiⲛ̀ⲧⲉⲛⲙⲁⲓ khenϧⲉⲛ pi-ehmotⲡⲓϩ̀ⲙⲟⲧ enteⲛ̀ⲧⲉ feeⲫⲏ ete-emmavⲉ̀ⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ entenshopiⲛ̀ⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ enekleeronomosⲛ̀ⲕ̀ⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲟⲥ kataⲕⲁⲧⲁ ouhelpisⲟ̀ⲩϩⲉⲗⲡⲓⲥ enteⲛ̀ⲧⲉ o-onkhⲟ̀ⲩⲱ̀ⲛϧ eneneh.ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ.
that having been justified by His grace we should become heirs according to the hope of eternal life.
حَتَّى إِذَا تَبَرَّرْنَا بِنِعْمَتِهِ نَصِيرُ وَرَثَةً حَسَبَ رَجَاءِ الْحَيَاةِ الأَبَدِيَّةِ.
In the library
Liturgy, 2 of 19
The text
Added by minatasgeel on 10 Jan 2007; last edited by minatasgeel on 8 Oct 2026.